Φώτο από τη πορεία ενάντια στα μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική

Το Σάββατο 9 Μαρτίου 2013, πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη μεγάλη συγκέντρωση και πορεία ενάντια στα μεταλλεία χρυσού. Στη πορεία συμμετείχε η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον αγώνα της ΒΙΟ.ΜΕ. καθώς και εργαζόμενοι.

Στην πορεία συμμετείχαν πάνω από 15.000 άτομα. Η πορεία ξεκίνησε από την πλατεία της ΧΑΝΘ και διαμέσου κεντρικών δρόμων της πόλης, κατέληξε στο Λευκό Πύργο. Χαρακτηριστικό του μεγέθους της διαδήλωσης το γεγονός ότι όταν η "κεφαλή" της πορείας έφτασε στο Λευκό Πύργο, η "ουρά" βρισκόταν ακόμη στην οδό Ιώνος Δραγούμη.

Λίγες φωτογραφίες [περισσότερες εδώ]:

 
 


 

Προβολή με αφορμή την επαναλειτουργία της ΒΙΟ.ΜΕ. [Αθήνα]

Εισαγωγικό βίντεο για τις 12/02 από το άνοιγμα του εργοστασίου

 

Εισαγωγικό βίντεο για τις  12/02 από το άνοιγμα του εργοστασίου. 

Από τους Διακόπτες

ΒΙΟΜΕ: Εργασιακό πείραμα με παγκόσμια απήχηση

Των Χρήστου Αβραμίδη και Αντώνη Γαλανόπουλου – «Unfollow»

«Κανένας εργαζόμενος μη μέτοχος, κανένας μέτοχος μη εργαζόμενος» λένε οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕ.  Παίρνουν στα χέρια τους το εργοστάσιο και θέλουν να ξεκινήσουν την παραγωγή, γεννώντας κύματα συμπαράστασης σε όλον τον κόσμο. Ποια είναι όμως τα σχέδια της ελληνικής κυβέρνησης; Και είναι άραγε εφικτή η «αυτοδιαχείριση» σε καπιταλιστικό πλαίσιο;

«Δεν μπορείτε εσείς, μπορούμε εμείς». Κάπως έτσι αντέδρασαν οι εργαζόμενοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής στην απόφαση της Διοίκησης να βάλει λουκέτο σε ακόμη ένα εργοστάσιο του Νομού Θεσσαλονίκης.

Η ΒΙΟΜΕ, με αντικείμενο την παραγωγή χημικών προϊόντων για τον κατασκευαστικό κλάδο, ιδρύθηκε το 1982 και αποτελεί θυγατρική της Φίλκεραμ-Johnson, ιδιοκτησίας της οικογένειας Φιλίππου. Κι ενώ το 2006 κατατάσσεται στις 20 πιο επιτυχημένες επιχειρήσεις της Β. Ελλάδας, λόγω της κρίσης στον κατασκευαστικό τομέα και λανθασμένων χειρισμών της διοίκησης, το 2008 εμφανίζονται τα πρώτα προβλήματα.

Η οικογένεια Φιλίππου το 2011 καταθέτει αίτηση πτώχευσης της Φίλκεραμ. Οι συνέπειες δεν αργούν να φανούν και στη ΒΙΟΜΕ, όπου τον Ιούλιο του ίδιου έτους η διοίκηση αθετεί το συμφωνημένο χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής των οφειλομένων. Πρώτη ένδειξη πως η ιδιοκτησία εγκαταλείπει το εργοστάσιο.

Οι εργαζόμενοι αντιδρούν με επαναλαμβανόμενες 48ωρες απεργίες και στις 12 Σεπτεμβρίου ξεκινούν επίσχεση εργασίας. Ήδη στις πρώτες γενικές συνελεύσεις συζητείται η ιδέα της αυτοδιαχείρισης και, όταν τίθεται, σε ψηφοφορία αποσπά το 97% των ψήφων.

Με την πτώχευση της Φίλκεραμ, όλα τα περιουσιακά της στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων των μετοχών και του ακινήτου της ΒΙΟΜΕ, περνούν στον σύνδικο προς εκκαθάριση. Στην τριμερή συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο Υπουργείο Εργασίας το Νοέμβριο του 2011, παρουσία του υφυπουργού Γιάννη Κουτσούκου, η κα Φιλίππου, αντιπρόεδρος του ομίλου, ξεκαθαρίζει ότι δεν προτίθεται να επαναλειτουργήσει το εργοστάσιο.

«Από εκείνη τη στιγμή και μετά βγάζουμε το δικό μας πανό και με βασικό σύνθημα « Όχι άλλοι 70 στην ανεργία. Αμεση επαναλειτουργία» κατεβαίνουμε σε πορείες και απεργίες δηλώνει ο πρόεδρος του σωματείου Μάκης Αναγνώστου.

Τον Απρίλιο του 2012, έπειτα από μια περίοδο σχετικής στασιμότητας, το σωματείο κάνει έκκληση για βοήθεια σε συλλόγους και σωματεία της πόλης. Η ανταπόκριση αναπτέρωσε το ηθικό των εργαζομένων και έδωσε νέα προοπτική στον αγώνα τους με αποκορύφωμα την ίδρυση της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης τον Ιούλιο.

Με τον καιρό, προγραμματίζεται ένα καραβάνι αλληλεγγύης το οποίο πραγματοποιείται τον Οκτώβριο, με ενδιάμεσους σταθμούς τη Λάρισα και το Βόλο και τελικό προορισμό την Αθήνα. Εκεί, οι εργαζόμενοι καταθέτουν τα αιτήματα τους και την πρόταση για επαναλειτουργία στον σύμβουλο του Υπουργού Εργασίας, ο οποίος δείχνει θετικός αλλά δηλώνει αναρμόδιος και δεσμεύεται να προωθήσει τα αιτήματα στον Υπουργό.

Η πρόταση περιλαμβάνει:

-    την απόκτηση των μετοχών της ΒΙΟΜΕ χωρίς την ανάληψη των χρεών της προηγούμενης διοίκησης

-    τη δημιουργία νομικού πλαισίου για τη μεγαλύτερη ασφάλεια των εργαζομένων-μετόχων, που θα πρέπει να συμμετέχουν με το αρχικό κεφάλαιο κι όχι με προσωπική περιουσία και χωρίς καμία άλλη δέσμευση

-    τη χρηματοδότηση τους μέσω της επιδότησης του ΟΑΕΔ για νέες επιχειρήσεις (με μέρος των χρημάτων αυτών να προέρχονται από ευρωπαϊκά προγράμματα ΕΣΠΑ) συν την εφάπαξ καταβολή του επιδόματος ανεργίας (πρακτική που έχει επαναληφθεί στην περίπτωση Πετζετάκι). Το συνολικό ποσό της χρηματοδότησης με αυτό τον τρόπο θα ανέλθει σε περίπου 1,8 εκατ. ευρώ

-    την επιστροφή στη ΒΙΟΜΕ του ποσού του 1,9 εκατ. ευρώ που είχε δοθεί δάνειο στη μητρική Φίλκεραμ

Εντέλει, στις 21 Ιανουαρίου πραγματοποιείται συνάντηση των εργαζομένων με τον Υπουργό Εργασίας κ. Παναγιωτόπουλο και τον σύνδικο της Φίλκεραμ.

Οι εργαζόμενοι καταθέτουν ξανά την πρόταση τους, με τον Υπουργό να απαντά αόριστα ότι πλέον είναι ώριμες οι συνθήκες να περάσουν τα κλειστά εργοστάσια στα χέρια των εργαζομένων χωρίς όμως να αναλαμβάνει συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Οι ίδιοι όμως δεν αρκούνται στα λόγια του Υπουργού και ξεκαθαρίζουν ότι θα ξεκινήσουν τη λειτουργία του εργοστασίου άμεσα, περιμένοντας την κατάθεση του σχετικού νομοσχεδίου από την κυβέρνηση.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τον πρόεδρο των εργαζομένων, ο σύνδικος δεν προέβαλε καμία αντίρρηση. Η διακήρυξη γίνεται πράξη στις 12 Φεβρουαρίου του 2013, οπότε και οι εργαζόμενοι ανοίγουν την πύλη του εργοστασίου.

Δήλωση αλληλεγγύης και συμπαράστασης στον αγώνα των εργατοϋπαλλήλων της Βιο.Με.

Αγαπητοί συναγωνιστές, του σωματείου εργατοϋπαλλήλων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής,

Θα θέλαμε να σας εκφράσουμε της αλληλεγγύη και την συμπαράστασή μας για τον αγώνα που κάνετε δημιουργώντας το πρώτο έναυσμα αυτοδιαχείρησης των εργασιακών χώρων στην Ελλάδα. 

Δίνετε το παράδειγμα στην κοινωνία και το λαό, σε ποια κατεύθυνση πρέπει να οδηγήσει τους αγώνες του για να ξεφορτωθεί τη ντόπια ολιγαρχία και τα ξένα αφεντικά στην προσπάθειά τους να αποικιοποιήσουν τη χώρα, να φτωχοποιήσουν το λαό, να λεηλατήσουν τη δημόσια περιουσία. 

Η μόνη λύση για το λαό είναι η γενική πολιτική απεργία διαρκείας καθώς επίσης και οι λειτουργικές καταλήψεις των εργασιακών χώρων, η στάση πληρωμών προς το κατεχόμενο από τους τοκογλύφους κρατικό μηχανισμό, η οργάνωση στη γειτονιά, στο χώρο εργασίας, στο χώρο εκπαίδευσης, η δημιουργία παραγωγικών και καταναλωτικών συνεταιρισμών, η δημιουργία δικτύων αλληλεγγύης, η προώθηση της αυτό-οργάνωσης σε όλα τα επίπεδα. 

Ο στόχος δε μπορεί να είναι παρά ένας. Η ανατροπή ολόκληρου του ξεπουλημένου πολιτικού συστήματος που υποθήκευσε με το αζημίωτο το παρόν και το μέλλον μας.

Εμείς από τη μεριά μας ξεκινήσαμε με την κοινοποίηση του αγώνα σας στο ιστολόγιο μας και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης(http://www.facebook.com/epamoe,    http://www.facebook.com/pages/EPAM-United-Peoples-Front/381797835220615,     https://www.youtube.com/user/UnitedPeoplesFront) που χρησιμοποιούμε και απευθύνονται κυρίως σε κόσμο του εξωτερικού, με σκοπό να γίνει όσο το δυνατόν ευρύτερα γνωστός ο αγώνας σας.

Με τους συναγωνιστικούς μας χαιρετισμούς,

η ομάδα Διεθνών Σχέσεων του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου 

Στη πορεία ένάντια στη "χρυσή" τρομοκρατία στη Χαλκιδική

Η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον αγώνα των εργαζομένων της ΒΙΟ.ΜΕ. συμμετέχει στη σημερινή [9/3] πορεία για την υπεράσπιση του αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής στις 11.30 στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης, με κεντρικό σύνθημα: "Να πάρουμε στα χέρια μας τη γη και την παραγωγή". Στη πορεία θα συμμετέχει και το σωματείο εργατοϋπαλλήλων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής.

Η ημέρα που η ΒΙΟΜΕ άνοιξε στα χέρια των εργατών [video]

 

Σύντομο βίντεο για την 12/2, την πρώτη ημέρα λειτουργίας της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής με αυτοδιεύθυνση και εργατικό ελεγχό.

Ευχαριστούμε τον Μάρκο από τη Μαγνησία για την πολύ καλή δουλειά!

Πορεία αλληλεγγύης στον αγώνα της ΒΙΟ.ΜΕ. στη Ουάσινγκτον!

Το Σάββατο 16 Μαρτίου στη Ουάσινγκτον η τοπική οργάνωση των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου (IWW) διοργανώνει πορεία συμπαράστασης και αλληλεγγύης στον αγώνα των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής!

Ακολουθεί το κάλεσμα:

March in Solidarity With Greek Factory Workers!

 

On March 16th in Washington DC at noon at 1 DuPont circle, the D.C. IWW has organized a march in solidarity with Greek Workers who Occupied and took over a factory.

As many of you know Tuesday, February 12, 2013 was the official first day of production under workers control in the factory of Viomichaniki Metalleutiki (Vio.Me.) in Thessaloniki, Greece.
This is a general call for any and all Occupiers who are wishing to attend this solidarity march!
Come join us and bring friends!

Πηγή: http://interoccupy.net/

Συνεχίζεται η διεθνής καμπάνια

Με επιτυχία συνεχίζεται η διεθνής καμπάνια υποστήριξης στον αγώνα των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, για αυτοδιεύθυνση και εργατικό έλεγχο. Δεκάδες σωματεία και συλλογικότητες, αλλά και εκατοντάδες άνθρωποι από κάθε γωνιά της γης στέλνουν μηνύματα αλληλεγγύης αλλά και ενισχύουν οικονομικά τον αγώνα μας! Ενημερωθείτε για την εξέλιξη της διεθνούς καμπάνιας, αλλά και προωθήστε την στο εξωτερικό στο viome.org

Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους της ΒΙΟ.ΜΕ.

Η Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε χαιρετίζει τον αγώνα των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής στη Θεσσαλονίκη και της επαναλειτουργίας του εργοστασίου, κάτω από τον δικό τους έλεγχο και τις δικές τους αποφάσεις ενάντια στις μεθοδεύσεις των εργοδοτών τους, που τους πέταγαν κατευθείαν στην ανεργία. Η προσπάθεια των εργαζομένων της ΒΙΟ.ΜΕΤ. για επιβίωση και αξιοπρέπεια αξίζει την στήριξη όλων.

Σε μια εποχή που η φτώχεια και η ανεργία μαστίζουν το σύνολο της εργατικής τάξης, σε μια εποχή που κάθε δικαίωμα καταργείται και η κοινωνική εξαθλίωση προωθείται με κάθε μέσο και με κάθε τρόπο, δεν υπάρχει κανένα περιθώριο αναμονής για το εργατικό κίνημα. Είτε θα αντισταθούμε συλλογικά απέναντι σε αυτή την επίθεση είτε θα εξαφανιστούμε προς όφελος του Κεφαλαίου.

Το άπλωμα του αγώνα σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας είναι επιτακτική αναγκαιότητα, η περαιτέρω συλλογικοποίηση των εργατών μονόδρομος. Ο αγώνας των εργαζομένων της ΒΙΟ.ΜΕ. οφείλει να συνδεθεί με το σύνολο του εργατικού κινήματος και να αποτελέσει υπόθεσή του.

Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε

Αυτοοργάνωση

άρθρο της Ντίνας Δασκαλοπούλου στην Εφημερίδα των Συντακτών

 Αυτήν την επένδυση τη θέλει η κυβέρνηση;

Oι εργαζόμενοι της ΒΙΟ.ΜΕ. πήραν την εταιρεία στα χέρια τους και θέλουν να την ξαναλειτουργήσουν. Το υπουργείο Εργασίας τούς προσφέρει… κατανόηση αλλά δεν απαντά στο αίτημα τους

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Της απεσταλμένης μας Ντίνας Δασκαλοπούλου, φωτογραφίες: Γιώργος Κωνσταντινίδης

«Ούτε που είχα ξανακούσει τη λέξη “αυτοδιαχείριση” στη ζωή μου. Τα έφερε όμως έτσι η τύχη που όχι μόνο την έμαθα, αλλά μπήκα μέσα από τους πρώτους». Ο Γιάννης Θεοδωρακόπουλος στα 55 του χρόνια –πριν 22 μήνες ακριβώς- είδε τη ζωή του να τινάζεται στον αέρα: το αφεντικό της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, της εταιρείας στην οποία ο Γιάννης εργαζόταν επί μία 7ετία, εγκατέλειψε την εταιρεία του, αφού τη βούλιαξε στα χρέη.

Είναι χιλιάδες οι εταιρείες που ακολούθησαν τον δρόμο της ΒΙΟ.ΜΕ.: μια ωραία πρωία –κι ενώ τις περισσότερες φορές τα κέρδη έχουν εξαχθεί στο εξωτερικό- οι εργαζόμενοι βρίσκονται να διεκδικούν δεδουλευμένα από επιχειρηματικά κουφάρια. Είναι ελάχιστοι οι εργαζόμενοι όμως που ακολούθησαν τον δρόμο των εργατών από τη Θεσσαλονίκη: αφού εξάντλησαν κάθε προσπάθεια διαλόγου με την εργοδοσία κι αφού δεν εισακούσθηκε καμία από τις προτάσεις τους, αποφάσισαν να αναλάβουν οι ίδιοι τη λειτουργία του εργοστασίου.

Πριν από ένα χρόνο ακριβώς το σύνθημα «αφού δεν θέλετε εσείς, μπορούμε εμείς» άρχισε να ακούγεται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Οι εργάτες αγκαλιάστηκαν από ένα κίνημα αλληλεγγύης που έφτασε μέχρι το εξωτερικό και κατέθεσαν τη δική τους πρόταση για την επαναλειτουργία της ΒΙΟ.ΜΕ. «Κάναμε υπομονή ένα χρόνο και μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις άρχισε να ζυμώνεται αυτή η ιδέα. Οι αλληλέγγυοι μας έφεραν σε επαφή με τους εργάτες της Αργεντινής που αντιμετώπισαν την ίδια κατάσταση και πήραν τα εργοστάσια στα χέρια τους μαζικά», μας λέει ο 43χρονος Δημήτρης Κουματσούλης. «Μας άνοιξαν ορίζοντες, μάθαμε πράγματα που αγνοούσαμε. Μετά ήρθε εδώ ο Ερνέστο Λάλο, μια εμβληματική μορφή των αργεντίνικων καταλήψεων. Μας είπε τα εύκολα, μας προετοίμασε για τα δύσκολα. Αυτό που καταλάβαμε στα σίγουρα είναι πως ο μόνος δρόμος για να μη γυρνάμε άνεργοι και με σκυμμένο το κεφάλι στις οικογένειές μας είναι να πάρουμε την παραγωγή στα χέρια μας».

«Δούλευα εδώ 22 χρόνια, είμαι ο παλιότερος. Μου άρεσε πάντα να διαβάζω και ήξερα πολλά για τα αυτοδιαχειριζόμενα εργοστάσια, αλλά ούτε που το φανταζόμουν πως μια μέρα θα ζούσα το ίδιο πράγμα. Δεν φαντάζεσαι πόσα πράγματα μάθαμε όλοι και πόσο άλλαξε η ζωή μας μέσα από αυτή τη διαδικασία», λέει ο 46χρονος Δημήτρης Μόκας. «Από απλοί εργάτες, μάθαμε πτωχευτικό δίκαιο, μάθαμε να διαβάζουμε ισολογισμούς, μάθαμε να μιλάμε σε συνελεύσεις, μάθαμε να φτιάχνουμε επιχειρησιακά σχέδια».

Η συνέλευση των εργατών είναι καθημερινή κι εκεί συζητιούνται όλα τα θέματα. Εχουν αποφασίσει πως θα παίρνουν όλοι τους ίδιους μισθούς, ανεξαρτήτως θέσης εργασίας, και στον συνεταιρισμό που σκοπεύουν να φτιάξουν θα έχει ο καθένας τους από μία μετοχή. Είναι πανέτοιμοι να ξεκινήσουν την παραγωγική διαδικασία, αρκεί το κράτος να τους ικανοποιήσει ένα αυτονόητο, αλλά εξαιρετικά δύσκολο αίτημα: ζητούν τα χρέη που δημιούργησαν τα αφεντικά τους να βαραίνουν τους μετόχους της εταιρείας και η ΒΙΟ.ΜΕ. να λειτουργήσει ελεύθερη βαρών. Εχουν πραγματοποιήσει δύο συναντήσεις με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, όπου εισέπραξαν αμέριστη κατανόηση και συμπάθεια, αλλά καμία δέσμευση για ικανοποίηση του αιτήματός τους.

Αν το αίτημά τους δεν ικανοποιηθεί, η εταιρεία δεν θα μπορέσει να επανεκκινήσει, αφού θα είναι υπερχρεωμένη. Οσον αφορά το κεφάλαιο έναρξης, οι εργαζόμενοι θα εκπλειστηριάσουν την υπάρχουσα παραγωγή που βρίσκεται στις αποθήκες (έχουν κερδίσει ασφαλιστικά μέτρα) και θα διεκδικήσουν το 1,6 εκατ. ευρώ που χρωστάει η μητρική Filkeram Jonhson στη ΒΙΟ.ΜΕ. Τέλος, ζητούν να ενταχθούν σε επιδοτούμενα προγράμματα.

Πόσο εφικτό είναι η τρόικα εσωτερικού να νομοθετήσει υπέρ των εργαζομένων; Στην Αργεντινή για να αλλάξει η νομοθεσία χρειάστηκε να διώξει ο λαός τους μνημονιακούς πολιτικούς νύχτα, με τα ελικόπτερα. Οι εργάτες είναι αισιόδοξοι: «Δεν έχουν άλλη λύση, θα το κάνουν», λέει ο 49χρονος Φίλιππος Χαρίδης. «Από εργοστάσια κουφάρια δεν θα εισπράττουν φόρους και ασφαλιστικές εισφορές από πουθενά. Εμείς κάνουμε έναν αγώνα όχι μόνο για τους εαυτούς μας και τις οικογένειές μας, αλλά για την τάξη μας. Θα αγωνιζόμαστε μέχρι να κερδίσουμε ή να πέσουμε όλοι μαζί».

Συμπαράσταση από σωματεία των ΗΠΑ

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

- Ότι οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα απειλούνται από ένα αμείλικτο καθεστώς λιτότητας εδώ και πολλά χρόνια, με την ανεργία σήμερα στο 30 τοις εκατό.

- Ότι οι εργαζόμενοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής είναι απλήρωτοι από το Μάιο του 2011, όταν οι ιδιοκτήτες εγκατέλειψαν το εργοστάσιο.

- Ότι οι εργαζόμενοι της Βιομε αποφάσισαν δημοκρατικά να καταλάβουν το εργοστάσιο και να το λειτουργήσουν οι ίδιοι.

- Ότι το σωματείο εργαζομένων της ΒιοΜε "καλεί όλους τους ανέργους κι εργαζομένους· όλους όσους έχουν βιώσει την κρίση στο πετσί τους, να σταθούν δίπλα στους εργάτες της ΒιοΜε και να τους στηρίξουν τώρα που θα αρχίσουν να κάνουν πράξη ότι εμείς οι εργάτες μπορούμε χωρίς αφεντικά. "

Αποφασίστηκε:

Το τοπικό παράρτημα της Διεθνούς Ένωσης Χειριστών Μηχανημάτων  AFL-CIO (και το εργατικό συμβούλιο της Troy Area)  στο Selkirk, Νέα Υόρκη, καλεί σε οποιαδήποτε πράξη αλληλεγγύης με τον αγώνα
εργαζομένων της Βιομε,  τόσο με ψηφίσματα στήριξης και αλληλεγγύης, οσο και με άμεση οικονομική υποστήριξη.

Συνεδρίαση14ης Φεβρουαρίου 2013 "