Όγδοη μέρα συναντήσεων με τις ανακτημένες επιχειρήσεις της Αργεντινής

Μέρα όγδοη: Παρ’ όλο που ήταν η μοναδική μέρα ξεκούρασης για όλους όσους συμμετείχαμε στο τουρ των ανακτημένων. Εμείς πήραμε και πάλι τους δρόμους και πήγαμε να δούμε έναν παλιό φίλο της ΒΙΟ.ΜΕ. (που είχαμε γνωρίσει στην Ιταλία πηγαίνοντας εκεί σε εκδήλωση που έγινε στην Πίζα και στη Φλωρεντία). Πρόκειται για το καταλυμένο εργοστάσιο της IMPA (με κατάληψη από το 1996) και τον Eduardo Murua, μόλις λίγες στάσεις μακριά από το μέρος όπου μέναμε και μέσα στον αστικό ιστό .

Εκεί είδαμε τους συνάδελφους να παλεύουν με πολύ παλιά μέσα παραγωγής. Δουλειά τους ήταν η κατεργασία αλουμινίου προς παραγωγή σωληναρίων, φύλλων αλουμινίου και δοχείων φαγητού. Παρά τις δυσκολίες μας είπαν πως πηγαίνουν αρκετά καλά και πως παίρνουν έναν αρκετά καλό μισθό και όλοι τον ίδιο, όπως ισχυρίστηκε ο παραπάνω συνάδελφος. Επίσης μάθαμε ότι οι συγκεκριμένοι ανήκουν σε μια άλλη ομοσπονδία και πολλοί από αυτούς δεν θα συμμετείχαν στην παγκόσμια συνάντηση (πράγμα που προσπαθήσαμε να αλλάξουμε με συζήτηση αλλά δεν τα καταφέραμε).

Ο συγκεκριμένος συνάδελφος ισχυρίστηκε πως η πρακτική της κατάληψης έχει φτάσει σε κάποια όρια και πως από εδώ και πέρα θα πρέπει να περάσουμε σε μια πιο πολιτική διαδικασία με περισσότερη μαζικότητα και αποτελεσματικότητα.

Αυτό που μας έκανε πολύ καλή εντύπωση είναι ότι μέσα στον χώρο του εργοστασίου λειτουργούσε πολιτιστικός σύλλογος, ΚΑΠΗ για τις γερόντισσες και τους γέροντες, πρώην εργαζομένους του εργοστασίου σε ένα κοινό τόπο συνεύρεσης μαζί με άλλους ηλικιωμένους της γειτονιάς, αποθήκη τροφίμων για εργοστάσια που έχουν μέσα κουζίνες και ένα άλλο εγχείρημα, όπου οι εργαζόμενοι που δούλευαν εκεί ανήκαν σε ένα εργοστάσιο που δεν μπόρεσαν να καταλάβουν αλλά η IMPA τους παραχώρησε έναν χώρο για να διακινούν τα προϊόντα τους.

Φύγαμε αφήνοντας υποσχέσεις για πολιτική στήριξη στο μεταξύ μας.

Το ίδιο απόγευμα ήταν η συνέλευση των αυτοδιαχειριζόμενων εγχειρημάτων στο κατειλημμένο ξενοδοχείο BAUEN. Εκεί παρουσιαστήκαν αρκετά ανακτημένα εργοστάσια (όπως από το Μεξικό) αλλά όχι μόνο, έγινε αναφορά σε διαφορά εγχειρήματα εκτός των ανακτημένων (Ουρουγουάη, Βενεζουέλα) και υπήρξε αρκετή συμμετοχή ακτιβιστών και ακαδημαϊκών. Εξέχουσα θέση στους ομιλητές κατείχε ο επίσημος προσκεκλημένος από την Κούβα, ο οποίος υπήρξε πολιτικός κρατούμενος στις φυλακές των ΗΠΑ για 15 ολόκληρα χρόνια με την κατηγορία της κατασκοπίας. Ως πολιτικό πρόσωπο πλέον στη χώρα του παρουσίασε το σχέδιο που επεξεργάζεται το κουβανικό κράτος για τη λειτουργία παραγωγικών συνεταιρισμών κάτω από κρατικό έλεγχο. Ακούστηκαν πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα. Υπήρξαν και δυο τοποθετήσεις από του εργαζόμενους στην ΒΙΟΜΕ, μια για την παρουσίαση του εγχειρήματος και μια για την πρόταση για πολιτική και οικονομική ένωση των ανακτημένων επιχειρήσεων.

Στα λινκ τα σχετικά με την ΒΙΟΜΕ αποσπάσματα:

https://www.youtube.com/watch?v=jcuGGlyY3xc&feature=youtu.be&t=5669

https://www.youtube.com/watch?v=jcuGGlyY3xc&feature=youtu.be&t=8901

Τελειώνοντας την συνέλευση μπήκαμε στα λεωφορεία για ένα μαραθώνιο ταξίδι  δέκα και πλέον ωρών για να πάμε προς το ανακτημένο εργοστάσιο υφασμάτων του  Pigue όπου θα συνεχιζόταν για τις τρεις επόμενες μέρες το κύριο μέρος του συνεδρίου.

Cocktail Party 21/9!

Για την οικονομική ενίσχυση της 

Ανοιχτής Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στον αγώνα της ΒΙΟ.ΜΕ.
και την κάλυψη των εξόδων της αποστολής στην Αργεντινή

Έβδομη μέρα συναντήσεων με τις ανακτημένες επιχειρήσεις της Αργεντινής

Επισκεφτήκαμε έναν καταναλωτικό συνεταιρισμό, την Cooperativa  Consol . Τα  χαρακτηριστικά που τον διαφοροποιούν από τους αντίστοιχους συνεταιρισμούς στην Ελλάδα είναι:

1) Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν νομικά να είναι και μέλη του συνεταιρισμού. Βρήκαν όμως έναν τρόπο και δημιούργησαν μια άλλη «εταιρία»  και  προσλαμβάνουν  τυπικά τους εργαζόμενους  από εκεί. Ωστόσο, τα μέλη του συνεταιρισμού συνεχίζουν να προσφέρουν  αρκετή εθελοντική  εργασία, αν και  η βασική τους αρχή είναι η μη χρήση εθελοντισμού. Τα παραδείγματα και η εμπειρία τους  λέει πως οι συνεταιρισμοί που ήταν κατα βάση εθελοντικοί κατέρρευσαν. 

2) Έχουν προϊόντα εμπορικά  αλλά και συνεργατικά. Για να προωθούνται τα συνεργατικά  προϊόντα βάζουν  στις τιμές μικρότερο κέρδος ώστε να μπορούν να είναι ανταγωνιστικά  απέναντι στα εμπορικά .

3)  Προσπαθούν να κατακτήσουν τις  συνειδήσεις των καταναλωτών,  βάζοντας τον προβληματισμό για την χρήση συνεργατικών και πιο ποιοτικών προϊόντων .

Για το Εργατικό Ιατρείο στη ΒΙΟ.ΜΕ

Παρουσίαση του Εργατικού Ιατρείου στη ΒΙΟ.ΜΕ στην

 6^η Διεθνή Συνάντηση «Οικονομία των Εργαζομένων»,

30/8-2/9/2017, Μπουένος Άιρες – Αργεντινή

Εργατικό Ιατρείο στη ΒΙΟ.ΜΕ

Μία αυτό-διαχειριζόμενη δομή υγείας στο ανακτημένο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ

Το Εργατικό Ιατρείο στο ανακτημένο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 20 Ιανουαρίου του 2016 στην κατεύθυνση ότι εμείς, οι καθημερινοί άνθρωποι, δεν έχουμε άλλη εναλλακτική παρά να πάρουμε, μαζί με την εργασία, και την υγεία στα χέρια μας.

Η επιβολή των διαδοχικών Μνημονίων της τελευταίας εξαετίας και σκληρής νεοφιλελεύθερης πολιτικής, προκάλεσαν μία ασφυκτική πραγματικότητα στην ελληνική κοινωνία. Η ανεργία είχε ανέλθει στο 30% -3.000.000 ανασφάλιστοι αποκλεισμένοι από το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Κλείσιμο των δημόσιων νοσοκομείων ενώ ο ιδιωτικός τομέας της υγείας παρέμενε άθικτος. Διάλυση της ήδη υποβαθμισμένης πρωτοβάθμιας περίθαλψης, των εργασιακών δικαιωμάτων και του κοινωνικού ιστού. Αύξηση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας. Γενικευμένη φτωχοποίηση που διαιωνίζεται έως σήμερα.

Το Εργατικό Ιατρείο στη ΒΙΟ.ΜΕ δημιουργήθηκε μέσα από τη σύνδεση μεταξύ δύο αυτό-διαχειριζόμενων εγχειρημάτων της πόλης [Θεσσαλονίκη-Ελλάδα] που ξεκινούν τη διαδρομή τους την ίδια χρονική περίοδο, το 2011: του Σωματείου Εργαζομένων της ΒΙΟ.ΜΕ και του Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης.  

Έκτη μέρα συναντήσεων με τις ανακτημένες επιχειρήσεις της Αργεντινής

​Η έκτη μέρα συναντήσεων μας με τις ανακτημένες επιχειρήσεις της Αργεντινής αποδείχτηκε πολύ μεγάλη και ενδιαφέρουσα.

Πρώτος μας σταθμός ο τυπογραφικός συνεταιρισμός CHILAVERT. Πρόκειται για ένα μεσαίου μεγέθους τυπογραφείο που κάτω από καπιταλιστική διαχείριση αριθμούσε περίπου 30 εργαζόμενους. Ήδη από το 1998 το αφεντικό άρχισε να κάνει μια σειρά από παράτυπες περικοπές στους μισθούς μη πληρώνοντας επιδόματα, καθυστερώντας μηνιαίους μισθούς κ.α.​ Έτσι το 2001 όταν η μεγάλη κρίση χτύπησε την οικονομία της Αργεντινής το αφεντικό ανακοίνωσε πως δεν πρόκειται να πληρωθούν τα χρωστούμενα και ότι θα κλείσει το τυπογραφείο. Από τους 30 εργαζόμενους του τυπογραφείου μόνο οι 8 αντέδρασαν. Παρόλα αυτά κατάφεραν να κάνουν κατάληψη στον εργασιακό χώρο και με την βοήθεια της τοπικής λαϊκής συνέλευσης γειτονιάς να ενεργοποιήσουν πάνω από 1000 άτομα να σταθούν αλληλέγγυα δίπλα τους. Εκείνες τις κρίσιμες πρώτες ώρες 200 αλληλέγγυοι δώσαν μάχη σώμα με σώμα στην πόρτα του τυπογραφείου ώστε να μην μπορέσει να μπει μέσα η αστυνομία. Όταν βγήκε η πρώτη δικαστική απόφαση δόθηκε η δυνατότητα στους εργαζόμενους να βρίσκονται εντός του χώρου αλλά να μην επιτρέπεται να παράγουν τίποτε. Για να διασφαλιστεί αυτό ένα περιπολικό εγκαταστάθηκε έξω από το τυπογραφείο ελέγχοντας τι μπαίνει και τι βγαίνει από τον χώρο.

Το εγχείρημα καταφέρνει και υπάρχει ακόμα πιο δυνατό μέχρι και σήμερα (οι εργαζόμενοι από 8 έγιναν 14) και βασικό ρόλο σε αυτό έπαιξε η σύνδεση με την τοπική κοινωνία,καθώς και με αντίστοιχα εγχειρήματα. Το χρηματικό ποσό για την εκκίνηση της παραγωγής συγκεντρώθηκε πουλώντας υλικά που δεν χρειαζόντουσαν ως α' ύλη στο ανακτημένο εργοστάσιο της IMPA. Με τα χρήματα αυτά τύπωσαν το πρώτο τους βιβλίο, το οποίο έγραφε για το κίνημα των συνελεύσεων γειτονιάς. Από την πρώτη στιγμή της κατάληψης ήρθαν σε επικοινωνία με άλλες ανακτημένες επιχειρήσεις για να μάθουν τι βήματα πρέπει να ακολουθήσουν την πρώτη κρίσιμη περίοδο. Στη συνέχεια προχώρησαν και στη δικτύωση και συνεργασία με άλλα 22 αυτο-οργανωμένα τυπογραφεία σε όλη την Αργεντινή. Πολύ σημαντικό στοιχείο είναι ότι οι εργαζόμενοι του CHILAVERT έχουν παραχωρήσει μεγάλο χώρο του τυπογραφείου ως πολιτιστικό κέντρο, στο οποίο οργανώνονται εκδηλώσεις με συμμετοχή όλης της γειτονιάς. 

Πέμπτη μέρα συναντήσεων με τις ανακτημένες επιχειρήσεις της Αργεντινής

Η αυτό-οργανωμένη κυριακάτικη ανοιχτή αγορά ήταν ο πιο όμορφος προορισμός στη μέχρι τώρα πορεία μας. Ένα μέρος γεμάτο χρώματα, αρώματα και χαμογελαστούς ανθρώπους.  Η πραμάτεια τους παραδοσιακά χρήσιμα και καλωπιστικά αντικείμενα, βιβλία.

Η ανοιχτή αγορά  EL ADOQUIN ξεκίνησε την δεκαετία του 2000 μετά την μεγάλη κρίση του 2001 που γέμισε η χωρά με ανέργους. Η αυτοδιαχειριζόμενη αγορά έδωσε πολλές μάχες ενάντια στην αστυνομία για να μπορέσει να σταθεροποιηθεί στην γειτονιά. Σε ανάμνηση εκείνης της περιόδου ο τοίχος στον οποίο ξεκινάει η αγορά ονομάζεται «Τοίχος της ανεξαρτησίας».

Πριν 3 χρόνια η λαική αυτοοργανωμένη κοπερατίβα των μικροπωλητών αποφάσισε να επιχειρήσει να επεκταθεί ακόμη βοριότερα καταλαμβάνοντας συνολικά μια έκταση 4 τετραγώνων.  Ακολούθησε μια λυσσαλέα επίθεση της αστυνομίας που αντιμετωπίστηκε όμως με επιτυχία από τους γείτονες και την γενική ομοσπονδία των μικροπωλητων. Η ημέρα που εκδιώχθηκε η αστυνομία γιορτάζεται από τους εργαζόμενους ως η Day-D.

Η γενικη συνομοσπονδϊα των μικροπωλητων CTEP εχει καταφερει να ιδρυσει πανω από 20 διαφορετικούς χώρους σε όλο το Μπουένος Άιρες όπου τα μέλη της παράγουν τα προιόντα της αγοράς που δουλεύει κάθε Κυριακή.

Τέταρτη μέρα συναντήσεων με τις ανακτημένες επιχειρήσεις της Αργεντινής.

Περίπου 20 χλμ μακριά από το κέντρο του Μπουένος Άιρες βρίσκεται ο οικοδομικός συνεταιρισμός Autoconstruccion de Vivendas Quilmes.  Μία κολεκτίβα κατασκευής σπιτιών που χτίζονται με τον ιδρώτα των μελών τoy συνεταιρισμών σε μια προσπάθεια να βγουν από τα αδιέξοδα των φτωχογειτονιών του Μπουένος Άιρες. Ο κατασκευαστικός αυτός συνεταιρισμός ιδρύθηκε το 1984 από μια χούφτα ανθρώπων που αγόρασαν με το υστέρημα τους το πρώτο κομμάτι γης. Από τότε πολύ νερό έχει κυλήσει στο αυλάκι καθώς έχουν χτιστεί πάνω από 300 σπίτια και συνεχίζουν να χτίζονται. Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν είναι ο εξής: Οι ενδιαφερόμενοι για κατοικία πρέπει να είναι ενήλικες χωρίς δικό τους σπίτι. Εντάσσονται στον συνεταιρισμό και πρέπει να συμπληρώσουν 5000 ώρες εργασίας καθώς και να πληρώσουν ένα συγκεκριμένο ποσό για να τους παραδοθεί ένα σπίτι. Όλα τα σπίτι είναι χτισμένα με βάση ένα σπίτι-πρότυπο ως εκτούτου είναι ίδια. Βεβαίως αργότερα οι νέοι ιδιοκτήτες μπορούν να κάνουν όποιες αλλαγές επιθυμούν με δικά τους έξοδα. Σήμερα ο κατασκευαστικός συνεταιρισμός ξεπερνάει τα 4 οικοδομικά τετράγωνα και εμπεριέχει ένα εργοστάσιο κατασκευής τούβλων, ένα μηχανουργείο-σιδηρουργείο, έναν φούρνο, μια βιοτεχνία κατασκευής ρούχων, ένα μαγαζί με εργαλεία, βιβλιοθήκη, δωμάτιο με υπολογιστές, βρεφονηπιακό σταθμό καθώς και εστιατόριο στο οποίο σιτίζονται κάθε μέρα 170 μικρά παιδιά. Ο συνεταιρισμός λειτουργεί δημοκρατικά και κάθε κατοικία έχει μία ψήφο. Οι άνθρωποι του συνεταιρισμού μας υποδέχτηκαν με ιδιαίτερη θέρμη και μας άνοιξαν τα σπίτια τους και τις καρδιές τους σε μια ειλικρινή συζήτηση.  

Τρίτη μέρα συναντήσεων με τις ανακτημένες επιχειρήσεις της Αργεντινής

Ξεκινήσαμε πρωί για να μεταφερθούμε με το λεωφορείο της διοργάνωσης στο χώρο του συνεταιρισμού ανακύκλωσης Reciclando Sueños. Οι «cartoneros» της περιοχής La Matanza του Buenos Aires, οι άνθρωποι δηλαδή που ζουν από τα σκουπίδια αυτής της πόλης, κατάφεραν να οργανωθούν συλλογικά και να στήσουν τη δική τους cooperativa. Στο χώρο που έχουν διαμορφώσει κατάλληλα μεταφέρουν κάθε είδος άχρηστο για τους πολλούς υλικό και το μετατρέπουν σε α΄ ύλη για τη βιομηχανία, σε δομικά υλικά, σε είδη καθημερινής χρήσης και σε οτιδήποτε άλλο χρηστικό μπορεί κανείς να φανταστεί με τη βοήθεια των εντυπωσιακότερων (και ταυτόχρονα απλούστερων) ευρεσιτεχνιών που έχουμε δει ποτέ!!!

https://www.youtube.com/watch?v=g1XeJ43dMcc

Κυνηγημένοι από το κράτος έως το 2007, όπου και κατάφεραν με τον αγώνα τους να αποκτήσουν νόμιμο δικαίωμα στη διαχείριση των σκουπιδιών, οι εργαζόμενοι της Reciclando Sueños δείχνουν τον τρόπο για το πέρασμα σε μια άλλη κοινωνία. Όπως χαρακτηριστικά μας είπε ένας εκ των εργαζομένων: ‘‘Παλαιότερα, όταν δουλεύαμε ατομικά, έβλεπε ο ένας cartonero τον άλλο στο δρόμο και χτυπιόμασταν για το ποιος θα προλάβει να πάρει τα σκουπίδια. Με τον καιρό όμως συνειδητοποιήσαμε ότι δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα και αν συνεργαστούμε θα μαζέψουμε περισσότερα και θα βγούμε κερδισμένοι’’.  Βήμα- βήμα οργανώθηκαν, απέκτησαν το δικό τους χώρο, συναρμολόγησαν τα δικά τους μηχανήματα και λειτουργούν μοιραζόμενοι εργασία, εισοδήματα, δικαιώματα, υποχρεώσεις και συγκινήσεις... Ανοιχτό παραμένει, ωστόσο, το ζήτημα της υγιεινής και της ασφάλειας των εργαζομένων παρόλο που, το πέρασμά τους από το ατομικό στο συλλογικό και σε έναν χώρο σχετικά πιο προστατευμένο βελτίωσε τις συνθήκες.

Δεύτερη μέρα συναντήσεων με τις ανακτημένες επιχειρήσεις της Αργεντινής

Σε  μια προσπάθεια να αντιληφθούμε όσοι και όσες ερχόμαστε από άλλες χώρες το ιστορικό και κοινωνικό τοπίο στο οποίο εμφανίστηκαν οι ανακτημένες επιχειρήσεις στην Αργεντινή, οι ντόπιοι οικοδεσπότες μας επεφύλαξαν σήμερα δύο πολύ σημαντικές επισκέψεις.

Η πρώτη στο ESMA, έναν χώρο μνήμης και ιστορίας, όπου βασανίστηκαν και εξοντώθηκαν περίπου 5000 άνθρωποι, άνδρες και γυναίκες από την δικτατορία του Βιντέλα. Το ESMA (EX CENTRO CLANDESTINO DE DETENCION, TORTURA Y EXTERMINIO) ένα εμβληματικό κτίριο όχι μακριά από το κέντρο του Μπουένος Άιρες υπήρξε στα χρόνια της δικτατορίας κατα το ήμισυ στρατιωτική σχολή μηχανικών και κατα το ήμισυ ένα από τα απεχθέστερα στρατόπεδα εξόντωσης που γνώρισε ποτέ η Λατινική Αμερική. Εκεί μεταφερόνταν από τα "πράσινα φάλκον", τα αυτοκίνητα που συμβόλιζαν την συμμαχία του βιομηχανικού κεφαλαίου με τον στρατό, οι αντιφρονούντες όπου μεταβιβάζονταν στα μπουντρούμια του υπογείου. Εκεί, κάτω από φρικτά βασανιστήρια που εμπεριείχαν τις πιο νοσηρές ιδέες των κρατούντων, υπέφεραν χιλιάδες άνθρωποι. Από το υπόγειο μετά από άγνωστο χρονικό διάστημα μεταφερόντουσαν στον δεύτερο όροφο όπου ναρκωνόντουσαν, μεταφέρονταν στο αεροδρόμιο και από εκεί τους οδηγούσαν στον υγρό τάφο χιλιάδων ανθρώπων στον Ατλαντικό ωκεανό.

Ακόμη πιο διαστροφικό ήταν το γεγονός ότι στο ισόγειο και στον πρώτο όροφο, ανάμεσα στο υπόγειο και τον δεύτερο όροφο, λειτουργούσε ξενοδοχείο όπου διασκέδαζαν αξιωματούχοι της άρχουσας τάξης...

Ακόμη χειρότερα εκεί διοργανώθηκε κι ένα από τα χειρότερα εγκλήματα της Αργεντινικής χούντας. 400 με 500 βρέφη απήχθησαν από τις μητέρες τους, μέσα στο κολαστήριο, και δόθηκαν για υιοθεσία σε στρατιωτικές οικογένειες. 

Οι συγκλονιστικές εικόνες, τα εκπληκτικά στοιχεία και η ξενάγηση των συναγωνιστών μας άφησαν με την αίσθηση της απίστευτης αδικίας και βαναυσότητας που υπέστει το κοινωνικό κίνημα στην Αργεντινή. Ταυτόχρονα μας ήρθε στη σκέψη το ερώτημα γιατί δεν υπάρχει τόπος μνήμης αντίστοιχου βεληνεκούς στην χώρα μας για τα θύματα της "δικής μας" στρατιωτικής χούντας.

Πρώτη μέρα συναντήσεων με τις ανακτημένες επιχειρήσεις της Αργεντινής

Ξεκίνησαν σήμερα Τετάρτη 24/8 οι πρώτες συναντήσεις της αποστολής της ΒΙΟ.ΜΕ με ανακτημένες επιχειρήσεις στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής.

Πρώτο πρωινό ραντεβού με τον τυπογραφικό συνεταιρισμό CAMPICHUELO. H πρώην κρατική επιχείρηση που εκτύπωνε μέχρι και το φύλλο της κυβερνήσεως βρέθηκε στην δίνη της νεοφιλελεύθερης επίθεσης την δεκαετία του 90, όταν το 1992 η κυβέρνηση επιχείρησε να την ιδιωτικοποίησει. Η ιδιωτικοποίηση δεν πέρασε καθώς οι εργαζόμενοι κατέλαβαν τις εγκαταστάσεις και ξεκίνησαν έναν πολύχρονο και δύσκολο αγώνα επιβίωσης. Μετά την επιβολή από το κίνημα κάποιων θετικών νομοθετικών ρυθμίσεων για την εργατική αυτοδιαχείριση το 2010, ο συνεταιρισμός έχει μια σταθερή εμπορική δραστηριότητα και κατόρθωσε να εισάγει στο εγχείρημα και πολλούς νέους συναδέλφους. Σήμερα σε μια προσπάθεια να ανοιχτεί περισσότερο στην κοινωνία εκτός από εξαιρετικά σύνθετες τυπογραφικές εργασίες διενεργεί πολιτιστικά δρώμενα αλλά ταυτόχρονα έχει ιδρύσει και μία κοοπερατίβα που προσφέρει νομικές συμβουλές. Την ίδια στιγμή εργαζόμενοι από τον συνεταιρισμό εργάζονται εθελοντικά σε μία φυλακή προσπαθώντας να απαλύνουν τον πόνο των αποκλεισμένων συνανθρώπων μας.  Όπως θα δείτε και στις παρακάτω φωτογραφίες είναι ένα απόλυτα σύγχρονο τυπογραφείο offset κ ψηφιακών μέσων που δεν στερείται τίποτε από μια σύγχρονη τυπογραφική επιχείρηση εκτός από την εκμετάλλευση και την ιδιοποίηση των κερδών από τα αφεντικά.

Συμμετοχή στην αντικυβερνητική διαδήλωση στο Μπουένος Άιρες

Με την ευκαιρία της συμμετοχής της ΒΙΟΜΕ στην έκτη παγκόσμια συνάντηση ανακτημένων επιχειρήσεων, σήμερα, πρώτη μέρα της αποστολής μας στην Αργεντινή, πήραμε μέρος στη μεγάλη αντικυβερνητική διαδήλωση που διοργάνωσαν τα συνδικάτα ενάντια στη φτώχεια και την καταστροφή που σπέρνει άλλη μια κυβέρνηση που υπηρετεί τα συμφέροντα της ολιγαρχίας.

Από τη ΒΙΟΜΕ ως την Αργεντινή, πόλεμος στ' αφεντικά σ' ολάκερη τη γη...


Ακολουθούν λίγες ενδεικτικές φωτογραφίες από την κινητοποίηση.

Άφιξη της αποστολής της ΒΙΟ.ΜΕ. στο Buenos Aires

Άφιξη της αποστολής της ΒΙΟ.ΜΕ. στο Buenos Aires

Σε λίγη ώρα θα βρεθούμε στο πλευρό των εργαζομένων στην μεγάλη αντικυβερνητική διαδήλωση στην πλατεία Mayo στο Μπουένος Άιρες

Από αύριο Τετάρτη 23/08 ξεκινάει το πρόγραμμα των ξεναγήσεων στις ανακτημένες επιχειρήσεις του Buenos Aires.

Για την δική μας Διεθνή συνάντηση ανακτημένων επιχειρήσεων - για την δική μας "Οικονομία των εργαζομένων"

Η συνέλευση των εργαζομένων της ΒΙΟΜΕ μαζί με την Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης και το Εργατικό Ιατρείο στη ΒΙΟΜΕ συμμετέχουν στην 6η (έκτη) διεθνή συνάντηση "Οικονομία των εργαζομένων" που θα πραγματοποιηθεί το τριήμερο 30/8 ως 2/9 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Η συμμετοχή της ΒΙΟΜΕ θα γίνει για πρώτη φορά με αποστολή από κοντά.

Η διεθνής αυτή συνάντηση έχει πλέον μια μακρά ιστορία: Εκκινώντας από το σπουδαίο κίνημα των καταλήψεων εργοστασίων που σάρωσε την Αργεντινή το 2001 αλλά και στην άνοιξη των καταλήψεων σε μια σειρά άλλων χωρών της Λατινικής Αμερικής, η συνάντηση αυτή εξελίχθηκε σε μια διεθνής αλλά και τοπική ανά ήπειρο σημαντική εμπειρία που βοήθησε τόσο εμάς στη ΒΙΟΜΕ όσο και μια σειρά από εργατικούς αγώνες να ορθοποδήσουν και να συντονιστούν πέρα από τα στενά όρια της κάθε χώρας. Για παράδειγμα το Νοέμβριο που μας πέρασε φιλοξενήσαμε στη ΒΙΟΜΕ την 2η ευρωμεσογειακή αντίστοιχη συνάντηση. Η Διεθνής συνάντηση έχει πραγματοποιηθεί και σε άλλες χώρες όπως Μεξικό(2011), Βραζιλία(2013), Βενεζουέλα(2015).Φέτος περιμένουμε συμμετοχές από περισσότερες από 40 χώρες και εκατοντάδες εγχειρήματα!

Πριν από τη συνάντηση αυτή καθεαυτή οι συναγωνιστές από την Αργεντινή έχουν διοργανώσει για εμάς επισκέψεις σε πολλές ανακτημένες επιχειρήσεις όπου θα μας δοθεί η δυνατότητα να βρεθούμε και να συνομιλήσουμε από κοντά με εργαζόμενους που κάνουν πράξη την εργατική αυτοδιαχείριση μέσα σε αντίξοες συνθήκες για πολλά χρόνια. Τα βασικά επίδικα της συνάντησης θα είναι τα εξής:

• Πολιτική και οικονομική ανάλυση της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης.
• Αυτοδιαχείριση ως πρακτική και ως εναλλακτικό σχέδιο.
• Οι προκλήσεις των συνδικαλιστικών οργανώσεων και άλλων μορφών οργανώσεων εργαζόμενων που αντιμετωπίζουν τον παγκόσμιο νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό
• Η εντεινόμενη επισφάλεια και η ελαστικοποίηση της εργασίας: Εξαίρεση, ενσωμάτωση και αναπροσαρμογή του τρόπου εργασίας στον παγκόσμιο καπιταλισμό.
• Η οικονομία των εργαζομένων και το έμφυλο ζήτημα.
• Άρθρωση και ένταξη της οικονομίας των εργαζομένων.
• Κρατικές και δημόσιες πολιτικές στην οικονομία των εργαζομένων.
• Λαϊκή εκπαίδευση και δημιουργία γνώσεων στην οικονομία των εργαζομένων.

Το πρόγραμμα αναλυτικά μπορείτε να το δείτε εδώ.

Κάθε μέρα στον ιστότοπο της ΒΙΟ.ΜΕ. και στην σελίδα της Ανοιχτής Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στο Facebook θα ανεβαίνουν ημερήσιες ενημερώσεις από το ταξίδι μας στην Αργεντινή.

Μην τις χάσετε!

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΘΑ ΒΡΙΣΚΕΤΕ ΕΔΩ.

Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης (Θεσσαλονίκης)