Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012

Συνέλευση Πρωτοβουλίας Ανεξάρτητου Κέντρου Αγώνα Εργατών (ΒΟΛΟΣ) & Αποφάσεις 13-9-2012 (σχετικά με δράσεις στήριξης ΒΙΟΜΕ και προπαγάνδισης της Γενικής Απεργίας 26/9)


Πραγματοποιήθηκε η προγραμματισμένη συνάντηση που είχε επίκεντρο τον αγώνα των εργατών της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής. Έγινε ενημέρωση για τις δράσεις του σωματείου, εκδηλώσεων πρωτοβουλιών που έχουν συσταθεί αλλά και όσων προγραμματίζονται το αμέσως επόμενο διάστημα.

Συζητήθηκε η πρόταση των εργαζομένων για μια πανελλαδική καμπάνια με κεντρικό θέμα τα αδιέξοδα που δημιουργεί η κρίση και το κεντρικό τους αίτημα «Τα εργοστάσια στους εργάτες», το πέρασμα του εργοστασίου στα δικά τους χέρια, κάτω από τη δικιά τους διοίκηση και έλεγχο.

Η Πρωτοβουλία μας στηρίζει των αγώνα των εργατών της ΒΙΟ.ΜΕ και είναι έτοιμη να παρουσιάσει, αμέσως μόλις μας ζητηθεί, ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσεων σε επίπεδο περιοχής καθώς και όλες τις υποστηρικτικές ενέργειες σε επίπεδο υποδοχής και φιλοξενίας.

Κατά τη γνώμη μας είναι καθοριστικό να παρουσιαστεί και εκείνο το πολιτικό πλαίσιο που θα προβάλλει τόσο τον αγώνα των εργατών αλλά θα αποτελέσει το περιεχόμενο κινητοποίησης ολόκληρης της εργατικής τάξης, ιδιαίτερα των ανέργων, ειδικότερα της νεολαίας που είναι η πλειοψηφία τους.

Η Πρωτοβουλία μας συμφωνεί με το αίτημα «Τα εργοστάσια στους εργάτες» ως αναγκαίο όρο για την επιβίωση των όρων ύπαρξης της εργατικής τάξης. Συμφωνούμε με τη συγκρότηση πανελλαδικά νέων μορφών αυτο-οργάνωσης της εργατικής τάξης (σωματεία βάσης, εργοστασιακές επιτροπές, απεργιακές επιτροπές, επιτροπές αγώνα, κινήσεις ανέργων, λαϊκές συνελεύσεις γειτονιάς κλπ) ως αναγκαία προϋπόθεση για την ενότητα της εργατικής τάξης από τα κάτω για να δοθούν οι ταξικές μάχες αδιάλλακτα, ασυμβίβαστα κι έξω από τον έλεγχο του κράτους, της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και των αφεντικών.

Το αίτημα των εργατών για τη δημιουργία εργατικού συνεταιρισμού στο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ πρέπει να παλευτεί μέσα από το γενικευμένο αγώνα όλων των εργατών σε σύγκρουση με τη τρόικα εντός κι εκτός χώρας. Το ζήτημα της ζύμωσης μέσα στην εργατική τάξη της γενικής πολιτικής απεργίας διαρκείας είναι ένα ζωτικό καθήκον ενάντια στις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες που ξέρουν να κάνουν χαρτοπόλεμο, να κηρύσσουν 24ωρες απεργιακές τουφεκιές αλλά είναι πλήρως ανίκανες να διεξάγουν έναν πραγματικό ταξικό πόλεμο για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης.